Cicho - kard. Adam Stefan Sapieha

Cicho Boską spełniać wolę
Cicho bliźnim ulżyć dolę
Cicho kochaj ludzi, Boga
Cicho - oto święta droga
Cicho z swymi dzielić radość
Cicho wszystkim czynić zadość
Cicho innych błędy znosić
Cicho życzyć, błagać, prosić
Cicho zrzec się, ofiarować
Cicho ból swój w sercu chować
Cicho jęki w niebo wznosić
Cicho skrycie łzą się rosić
Cicho kiedy ludzie męczą
Cicho, gdy pokusy dręczą
Cicho zmianę życia znieść
Cicho krzyż z Jezusem nieść
Cicho Jezus w hostii sam
Cicho milcząc mówi nam
Cicho ufaj zbawcy swemu
Cicho tęsknij, wzdychaj ku Niemu
Cicho z cnoty zbieraj plon
Cicho aż nadejdzie zgon
Cicho ciało spocznie w grobie
Cicho da Bóg niebo Tobie

Pan Jezus przychodzi, aby rozproszone dzieci Boże zgromadzić w jedno. On jest Dobrym Pasterzem, który nie tylko gromadzi swoje owce i prowadzi je na żyzne pastwiska, ale także sam staje się dla nich pokarmem. On musi nas zwoływać i gromadzić dlatego, że niejednokrotnie ulegamy pokusie rozproszenia. Ambicja i zazdrość, podejrzliwość, wzajemne oskarżenia, odrzucenie tych, którzy są inni... A czasami nieprzyjaciele Chrystusa, tak jak wspomniany dzisiaj Szaweł, sieją grozę i podział wśród tych, którzy uwierzyli Ewangelii.

o. Jakub Kruczek OP, "Oremus" kwiecień/maj 2003, s.75

Malowałam ten obraz z pragnieniem w sercu aby moja 

Ojczyzna była tym krajem do którego będą szły wszystkie narody uczyć się chrześcijaństwa, słuchać 

Ewangelii, przyjmować Pana Jezusa do swojego serca...

Na obrazie Hostię - Ciało Chrystusa,  namalowałam na barwach biało - czerwonej...

Z wolna słowom odbieram blask...

Z wolna słowom odbieram blask, 
spędzam myśli jak gromadę cieni, 
- z wolna wszystko napełniam nicością, 
która czeka na dzień stworzenia. 
To dlatego, by otworzyć przestrzeń 
dla wyciągniętych Twych rąk, 
to dlatego, by przybliżyć wieczność, 
w którą byś tchnął. 

Nie nasycony jednym dniem stworzenia, 
coraz większej pożądam nicości, 
aby serce nakłonić do tchnienia 
Twojej Miłości.

Karol Wojtyłła

 Julian Tuwim (1894-1953), Ojczyzną moją jest Bóg

   Ojczyzną moją jest Bóg, 

   Duch, Syn i Ojciec wszechświata.

   Na każdej z moich dróg 

   Ku Niemu dusza ulata.

   Ojczyzną moją jest łan, 

   Łan Polski, prostej, serdecznej, 

   Niech mi pozwoli Pan 

   W nim znaleźć spoczynek wieczny.

   Ojczyzną moją jest dom, 

   Kochany dom rodzicielski, 

   Przytułek cichym snom 

   Młodości sielskiej - anielskiej.

   Patrzę, strudzony śród dróg, 

   W oczu twych błękit przeczysty, 

   I jest w nim wszystko: i Bóg, 

   I Polska, i dom ojczysty.