Wtorek, 30 września 2014 Wspomnienie św. Hieronima, prezbitera i doktora Kościoła

Nauczanie Kościoła przez wieki ułatwiały przekłady ksiąg Pisma Świętego. Na tym polu szczególnie zasłużył się św. Hieronim (ok. 340-420), który przełożył Biblię na język łaciński. Tzw. Wulgata odegrała kolosalną rolę w dziejach studiów nad Pismem Świętym. Ten doktor Kościoła oprócz naukowej wiedzy i niezwykłej pracowitości odznaczał się zamiłowaniem do ascezy. Jest patronem eremitów, biblistów, egzegetów, księgarzy i studentów. Za jego wstawiennictwem prośmy Ducha Świętego o łaskę przywiązania do słowa Bożego.

Michał Piotr Gniadek, "Oremus" wrzesień 2008, s. 121

Poniedziałek, 29 września 2014 Święto świętych archaniołów Michała, Gabriela i Rafała

W swojej walce ze złem człowiek pewnie byłby bezsilny, gdyby nie pomoc aniołów. To ich Bóg posyła, by pomagali nam w osiąganiu zbawienia. Pośród tych istot niebieskich szczególne miejsce zajmują trzej archaniołowie: Michał, Gabriel i Rafał, których święto Kościół właśnie dziś obchodzi. Nie zapominajmy w naszych modlitwach o tym, by zwracać się o wsparcie ze strony aniołów, mogących przecież bezpośrednio oglądać samego Boga.

Michał Piotr Gniadek, "Oremus" wrzesień 2008, s. 117

Sobota, 27 września 2014 Wspomnienie św. Wincentego a Paulo, prezbitera

Wspominany dziś św. Wincenty a Paulo (1581-1660) przyszedł na świat w ubogiej, wielodzietnej rodzinie. Jego rodzice marzyli, by ich syn w przeciwieństwie do nich wiódł dostatnie życie. Wincenty w wieku 14 lat rozpoczął naukę w szkole franciszkanów, zaś 5 lat później został kapłanem, jednak taki wybór drogi życia podyktowany był w znacznej mierze chęcią zrobienia kariery. Podczas jednej z podróży Wincenty został uprowadzony, a następnie sprzedany jako niewolnik. Kolejne trudne doświadczenia obudziły w nim pragnienie zbliżenia się do Boga poprzez służbę potrzebującym. Odtąd, wraz z przyłączającymi się do niego kapłanami, poświęcił się pracy formacyjnej i misyjnej oraz niesieniu pomocy najuboższym. Po śmierci został wyniesiony na ołtarze i uznany za patrona dzieł miłosierdzia.

Michał Piotr Gniadek, "Oremus" wrzesień 2008, s. 109

Czwartek, 25 września 2014 Wspomnienie bł. Władysława z Gielniowa, prezbitera

Dzięki Bożej łasce Kościół w Polsce zyskał w osobie bernardyńskiego zakonnika, Władysława z Gielniowa (ok. 1440-1505) wspaniałego kaznodzieję i mistyka. Niezwykle wymagający wobec siebie, oddający się rygorystycznym praktykom pokutnym, Władysław darzył wielką miłością człowieka, szczególnie tego zagubionego przez grzeszność i umęczonego przez choroby. Ponadto był autorem pieśni religijnych i tekstów nabożeństw w języku polskim. Uczmy się od bł. Władysława naśladować Chrystusa ukrzyżowanego i zmartwychwstałego w codzienności, przeżywanej w zjednoczeniu z Panem.

Michał Piotr Gniadek, "Oremus" wrzesień 2008, s. 101

Wtorek, 23 września 2014 Wspomnienie św. Pio z Petrelciny

Kościół wspomina dziś osobę jednego z największych mistyków, włoskiego kapucyna - o. Pio z Pietrelciny (1887-1968). Owocem jego głębokiej wiary było duchowe i cielesne zjednoczenie z Chrystusem cierpiącym za ludzkie grzechy. Dlatego Eucharystia zawsze stanowiła centrum kapłańskiej posługi o. Pio. Heroiczność cnót oraz cuda, które dokonały się za jego wstawiennictwem, zostały potwierdzone podczas kanonizacji dokonanej w 2002 roku przez Jana Pawła II.

Sobota, 20 września 2014 Wspomnienie świętych męczenników Andrzeja Kim Taegon, prezbitera, Pawła Chong Hasang i Towarzyszy

Podczas wizyty apostolskiej w Korei w 1984 roku Jan Paweł II kanonizował męczenników, którzy ponieśli w tym kraju śmierć za wiarę w latach 1839-1867. Byli wśród nich biskupi i księża, jednak większość stanowili ludzie świeccy. W czasie ciężkiej próby nie wyparli się swojego Pana i Mistrza, lecz okazali Mu wierność i miłość aż do przelania krwi. Dziś wraz z Nim radują się chwałą nieba. Bierzmy więc przykład z ich wiary, naśladując heroicznych apostołów.

Michał Piotr Gniadek, "Oremus" wrzesień 2008, s. 83-84

Czwartek, 18 września 2014 Święto św. Stanisława Kostki, zakonnika, patrona Polski

Obchodzimy dziś święto św. Stanisława Kostki (1550-1568), patrona Polski oraz dzieci i młodzieży. Stanisław urodził się w bardzo bogatej i wpływowej rodzinie. Już we wczesnej młodości czuł, że jest powołany do życia zakonnego. Nie zważając na sprzeciwy krewnych i szyderstwa rówieśników, oddawał się modlitwie i pokucie. Został wkrótce przyjęty do rodziny jezuickiej. Przeżywszy 18 lat, ten młody czciciel Matki Bożej umarł z różańcem w dłoniach w wigilię święta Wniebowzięcia Maryi Panny. Sława jego świętości szybko obiegła nie tylko Kościół w Polsce, ale i w Europie. Zgodnie ze słowami z dzisiejszego czytania z Księgi Mądrości, "wcześnie osiągnąwszy doskonałość, przeżył czasów wiele".

Michał Piotr Gniadek, "Oremus" wrzesień 2008, s. 76

Wtorek, 16 września 2014 Wspomnienie świętych męczenników Korneliusza, papieża, i Cypriana, biskupa

Obietnica Chrystusa, że ten, kto będzie cierpiał prześladowania, a nawet poniesie śmierć z Jego powodu, nie umrze na wieki, dodawała odwagi tym, którzy nie wyparli się swojego Mistrza. Zarówno papież Korneliusz, jak i biskup Cyprian, żyjący w III wieku, nie ugięli się pod naciskiem społecznym i odmówili oddania czci cesarzowi. Ich wierność Bogu w Trójcy Jedynemu była przyczyną poniesienia męczeńskiej śmierci. Jezus, który przywraca życie umarłym, nagrodził ich wierność dając im udział w swojej chwale.

Michał Piotr Gniadek, "Oremus" wrzesień 2008, s. 68

Poniedziałek, 15 września 2014 Wspomnienie Najświętszej Maryi Panny Bolesnej

Dziś, we wspomnienie Najświętszej Maryi Panny Bolesnej, kontemplujemy Maryję uczestniczącą w odkupieńczej męce i śmierci Jezusa Chrystusa. Serce Matki, patrzącej na straszną agonię Syna, przebił miecz bólu. Każdy z nas, borykając się z osobistymi problemami, może zawsze liczyć na Jej macierzyńską opiekę i wstawiennictwo. Wraz z Nią podążajmy za Jezusem ku bramom królestwa Bożego.

Michał Piotr Gniadek, "Oremus" wrzesień 2008, s. 64-65

Święto Podwyższenia Krzyża świętego

Patrząc na krzyż, chrześcijanie widzą w nim znak nadziei. Jezus Chrystus, który z wysokości krzyża modlił się za swoich oprawców, wskazał nam drogę ku zbawieniu. Bóg uniżył samego siebie, aby przywrócić nam godność dzieci Bożych. Niebo otwarte jest dla tych, którzy nie boją się wziąć krzyża na swe ramiona. Jego zbawienny ciężar jednoczy nas z samym Zbawicielem.

Michał Piotr Gniadek, "Oremus" wrzesień 2008, s. 60

Wspomnienie Męczeństwa św. Jana Chrzciciela

W dzisiejsze wspomnienie św. Jana Chrzciciela modlimy się w kolekcie, "abyśmy nieustraszenie walczyli w obronie wiary, którą wyznajemy". Dzisiejszy patron zapłacił śmiercią za swoją odwagę i jednoznaczność. Na co dzień raczej nie stajemy przed wyzwaniami o tak poważnych konsekwencjach. Są za to inne, które wymagają cnoty męstwa: szczera rozmowa z mężem, żoną, dzieckiem, przyjacielem... Wejście w trud, którego chętnie by się uniknęło przez "przeczekanie"... Drobne, niepozorne sytuacje, od których może wiele zależeć, niekiedy nawet czyjeś życie. Módlmy się za wstawiennictwem św. Jana Chrzciciela o męstwo w codzienności, które uchroni nas przed grzechem zaniechania dobra.

Bogna Paszkiewicz, "Oremus" sierpień 2008, s. 134

Wspomnienie św. Augustyna, biskupa i doktora Kościoła

Wspominany dziś św. Augustyn (354-430) po burzliwej młodości - w której był i nieślubny związek z kobietą, i uzależnienie od seksu, i fascynacja gnostycką sektą - przeżył dotknięcie łaski i zmienił swoje życie. Grunt pod jego nawrócenie przygotowały wieloletnie modlitwy matki i własne wytrwałe poszukiwanie prawdy i miłości. Gdy odnalazł Chrystusa, a raczej wreszcie został przez Niego odnaleziony, całą swoją życiową pasję włożył w poznawanie Go i prowadzenie do Niego innych. Został ochrzczony w wieku 33 lat przez św. Ambrożego, a 4 lata później założył wspólnotę, która przekształciła się w swego rodzaju seminarium duchowne; formowało się tu wielu przyszłych biskupów. W 396 roku Augustyn został biskupem Hippony. Zostawił po sobie ogromną spuściznę literacką: traktaty, kazania i listy i inne. Zwalczał herezje, będące bolączką jego czasów. Jest jednym z największych ojców Kościoła na Zachodzie.

Bogna Paszkiewicz, "Oremus" sierpień 2008, s. 130-131

Wspomnienie św. Moniki

Święta Monika (IV w.) swoją dobrocią i modlitwami wpłynęła na przemianę porywczego usposobienia męża, poganina, i doprowadziła go do przyjęcia chrztu. Po jego śmierci wiele wycierpiała z powodu swego najstarszego syna, Augustyna, który żył w nieślubnym związku z kobietą i miał z nią dziecko, a nadto fascynował się naukami sekty manichejczyków. Jednak jej wytrwała modlitwa odniosła skutek: Pan Bóg "miłosiernie przyjął matczyne łzy św. Moniki i udzielił łaski nawrócenia jej synowi", który stał się jednym z największych świętych Kościoła. Także my nie traćmy nadziei w trudnych sprawach, dotyczących bliskich nam osób. Nie ustawajmy w modlitwie za tych, którzy się pogubili, aby i im została dana łaska poznania Chrystusa i przylgnięcia do Niego.

Bogna Paszkiewicz, "Oremus" sierpień 2008, s. 127

Uroczystość Najświętszej Maryi Panny Częstochowskiej

W dzisiejszą uroczystość nasze myśli biegną do sanktuarium jasnogórskiego i wizerunku Maryi, obecnego w nim od ponad 600 lat. Od początku swego istnienia sanktuarium słynęło cudami. Podążali do niego pielgrzymi wszystkich stanów - od ludzi prostych aż po kolejnych królów Polski, którzy tutaj szukali światła i umocnienia. Dzisiejsze święto zostało ustanowione przez Piusa X w 1904 roku, dzięki staraniom bł. Honorata Koźmińskiego i o. Euzebiusza Rejmana, ówczesnego przeora klasztoru jasnogórskiego. Gromadząc się dziś na Mszy świętej, dziękujmy Bogu za obecność Maryi w naszych dziejach i Jej opiekę nad nami, której widocznym znakiem jest jasnogórski obraz.

Bogna Paszkiewicz, "Oremus" sierpień 2008, s. 122

Wspomnienie Najświętszej Maryi Panny, Królowej

Tydzień temu obchodziliśmy uroczystość wniebowzięcia Maryi, dziś - w oktawę - wspominamy Jej wyniesienie do godności Królowej nieba i ziemi. Wspomnienie to ustanowił papież Pius XII, 11 października 1954 roku, w setną rocznicę ogłoszenia dogmatu o Niepokalanym Poczęciu. W kolekcie modlimy się dziś, abyśmy "za wstawiennictwem Maryi osiągnęli chwałę przygotowaną dla dzieci Bożych w królestwie niebieskim". Maryja jest prawdziwie Królową, zasiadającą u boku Chrystusa Króla w Jego chwale. Nie zapominajmy, że my - jako przybrane dzieci Boże, będące pod Jej opieką - już teraz jesteśmy książętami i dziedzicami Bożego królestwa.

Wspomnienie św. Piusa X, papieża

"Dam wam serce nowe i ducha nowego tchnę do waszego wnętrza". Aby przyjść do swego ludu z łaską odnowy, Pan Bóg posłużył się sto lat temu papieżem Piusem X (Józefem Sarto, 1835-1914). Z pochodzenia był synem wiejskiego listonosza i sprawując w Kościele kolejne ważne urzędy, był zawsze blisko ludzi prostych i ubogich. Troszczył się o potrzeby biednych. Swoim księżom radził: "Proszę was, bracia, mówcie prosto oraz zwyczajnie, żeby i najprostszy człowiek was zrozumiał. Mówcie z dobrego i pobożnego serca, wtedy traficie nie tylko do uszu, ale i do duszy waszych słuchaczy". W trosce o dobre przygotowanie kandydatów do kapłaństwa udoskonalił formację seminaryjną. Jako papież, przeprowadził wiele ważnych reform: duchowieństwa, prawa kanonicznego, muzyki kościelnej, brewiarza; wprowadził również zwyczaj częstej spowiedzi i Komunii świętej. Bardzo kochał dzieci, a pragnąc dać im dostęp do Jezusa, specjalnym dekretem obniżył wiek dzieci przystępujących do I Komunii.

Bogna Paszkiewicz, "Oremus" sierpień 2008, s. 99

Wspomnienie św. Bernarda, opata i doktora Kościoła

W kolekcie z dzisiejszego wspomnienia usłyszymy o św. Bernardzie (1090-1153), iż "przejęty gorliwością o Bożą chwałę, płonął jak ogień i oświecał Kościół". Rzeczywiście, był jedną z najwybitniejszych postaci średniowiecza, wielkim mistykiem, kaznodzieją, reformatorem swojego zakonu i doradcą papieży. Do zakonu cystersów wstąpił w 1112 roku, a parę lat później został opatem Clairvaux. Dzięki jego zabiegom cystersi rozprzestrzenili się po całej Europie. W swoich płomiennych naukach szczególnie wiele miejsca poświęcał miłości Bożej oraz poznaniu Chrystusa; miał też głębokie nabożeństwo do Matki Najświętszej. Wiele pisał - pozostawił po sobie traktaty teologiczne, moralne, mistyczne, kazania, listy, utwory i wiersze liturgiczne. Do dziś karmią one dusze chrześcijan - ich fragmenty bywają czytane w modlitwie brewiarzowej, w godzinie czytań.

Bogna Paszkiewicz, "Oremus" sierpień 2008, s. 94-95

Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny

Wszystkie pokolenia błogosławić Cię będą, gdyż wielkie rzeczy uczynił Ci Wszechmocny (Łk 1, 48-49)
Myśl wyrażoną w pierwszym czytaniu uzupełnia drugie (1 Kor 15, 20-26). Św. Paweł mówiąc o Chrystusie, pierwocinie zmartwychwstałych, dowodzi, że kiedyś wszyscy wierzący będą mieli udział w Jego chwale, jednak według kolejności: "Chrystus jako pierwszy, potem ci, co należą do Chrystusa" (tamże 23). A wśród "tych, co należą do Chrystusa", pierwsze miejsce niewątpliwie należy się Matce Bożej, która zawsze należała do Niego, nigdy bowiem nie skalał Jej grzech. Ona jest jedynym stworzeniem, w którym jasność obrazu Bożego nie była nigdy zaciemniona; Ona jest "Niepokalanym poczęciem", nienaruszonym dziełem Trójcy, w którym Ojciec, Syn i Duch Święty zawsze mieli upodobanie, otrzymując pełną odpowiedź na swoją miłość.


- O Niepokalana Dziewico, Matko Boga i ludzi! Wierzymy całą mocą w Twoje chwalebne, z duszą i ciałem, wyniesienie do nieba, gdzie jako Królową pozdrawiają Cię wszystkie chóry anielskie i wszystkie zastępy Świętych. Do tych głosów i my się przyłączamy, by wielbić i sławić Boga, który Cię wywyższył ponad wszystkie stworzenia swoje. Chcemy i my przynieść Ci w ofierze dań naszej pobożności i naszej miłości.

Wspomnienie św. Maksymiliana Marii Kolbego, prezbitera i męczennika

We wspomnienie św. Maksymiliana Kolbego (1894-1941) Jezus wzywa nas do miłości przebaczającej. Ile razy mamy przebaczać? Ile razy zaniechać odwetu? Zawsze? Nawet w obliczu śmierci? To wymagania ponad nasze siły. A przecież Pan mówi do każdego z nas: "Uczynię cię znakiem" - znakiem miłosierdzia. Dla Niego wszystko jest możliwe. Oddajmy Mu swoją słabość, aby przemienił ją mocą swojej łaski. Aby nauczył nas przebaczać i oddawać swoje życie dla innych - tak jak św. Maksymilian Kolbe. Módlmy się o napełnienie tą gorliwością i miłością, które ożywiały dzisiejszego patrona, abyśmy tak jak on upodobnili się do Chrystusa i wraz z Nim przeszli do nowego życia.

Bogna Paszkiewicz, "Oremus" sierpień 2008, s. 64-65

Wspomnienie św. Klary, dziewicy

Święta Klara (ok. 1194-1253), zafascynowana przykładem i naukami św. Franciszka z Asyżu, umiłowała ubóstwo i zapragnęła poświęcić się Bogu. Jej rodzice, zamożni mieszczanie, choć byli pobożni, to jednak nie od razu zaakceptowali drogę powołania rozeznaną przez córkę. Aby spełnić pragnienie swego serca, musiała uciec nocą z domu. Założyła Zakon Pań Ubogich, dziś zwanych klaryskami. 42 lata spędziła w klasztorze św. Damiana pod Asyżem, gdzie wraz ze współsiostrami wspierała modlitwami i pokutą apostolstwo młodego Zakonu Braci Mniejszych. Już za życia towarzyszyły jej cuda - np. za sprawą jej modlitwy dokonało się rozmnożenie chleba, gdy siostrom brakowało żywności. Innym razem, w Boże Narodzenie, gdy leżała chora w swojej celi, mogła jednocześnie widzieć i słyszeć Pasterkę odprawianą w pobliskim kościele - dlatego w XX wieku została patronką telewizji.

Bogna Paszkiewicz, "Oremus" sierpień 2008, s. 52