6 MAJA 2017 Sobota Święto św. apostołów Filipa i Jakuba...

Święty Filip, podobnie jak święci Piotr i Andrzej, pochodził z Betsaidy i jak oni był uczniem świętego Jana Chrzciciela, a potem został uczniem Chrystusa. To on prosił Jezusa: "Panie, pokaż nam Ojca", i usłyszał odpowiedź: "Kto Mnie zobaczył, zobaczył także Ojca" (J 14, 8-9).
Święty Jakub Młodszy, syn Alfeusza, według tradycji był krewnym Chrystusa Pana, zwierzchnikiem Kościoła Jerozolimskiego i autorem listu powszechnego wchodzącego do kanonu Pisma świętego. Odegrał wybitną rolę na tzw. soborze jerozolimskim (Dz 15, 13nn). Poniósł śmierć męczeńską w roku 62.

4 MAJA 2017 Czwartek Wspomnienie św. Floriana, męczennika...

Święty Florian (250-304), rzymski legionista, należy do wielkiej rzeszy męczenników pierwszych wieków. Podczas prześladowania za czasów cesarza Dioklecjana był zmuszany do złożenia ofiary rzymskim bogom. Odważnie wyznał wiarę w Chrystusa, mówiąc: „Panie, Boże mój, w Tobie złożyłem nadzieję i nie mogę zaprzeć się Ciebie, lecz walczę dla Ciebie i Tobie składam ofiarę pochwalną”. Został z kamieniem u szyi wrzucony do rzeki Enns. Jest patronem Krakowa, a także strażaków i hutników.
Wojciech Czwichocki OP, „Oremus” maj 2010, s. 21

3 MAJA 2017 Środa Uroczystość Najświętszej Maryi Panny, Królowej Polski...

                                                                                                                              Maryja wyniesiona, Maryja Królowa – to Ta, która ukazuje swojego Syna, Ta, która skrywa się za Słowem, Ta, która to Słowo nieustannie kontempluje, Ta, która jest przy cierpiącym. Niekiedy fałszujemy obraz Maryi, Królowej, kiedy przestawiamy Ją, myślimy i nauczamy o Niej wedle wzoru królowania zaczerpniętego z tradycji narodowej, monarchicznej, czysto ziemskiej. Ona, jak i Jej Syn nie ustanawiali porządku doczesnego i nie kierowali się tym stylem myślenia. Królestwo Boże nie jest z tego świata.
         
Andrzej Kuśmierski OP, „Oremus” kwiecień/maj 2007, s. 104-105

2 MAJA 2017 Wtorek Wspomnienie św. Atanazego, biskupa i doktora Kościoła

Największym dążeniem św. Atanazego Wielkiego, biskupa Aleksandrii (295-273), było ocalenie prawdy o Synu Bożym. Począwszy od soboru w Nicei, starał się on chronić Kościół przed wpływami herezji ariańskiej, usiłującej zniwelować znaczenie osoby Jezusa Chrystusa. Kilkakrotnie doświadczył dramatu wygnania ze stolicy biskupiej i zagrożenia życia. A jednak w tym, co trudne i bolesne, pozostał wierny swemu Panu. Głosił naukę o Zbawicielu mnichom żyjącym na pustyni, propagował też życie monastyczne, pisząc najpopularniejsze dzieło starożytności chrześcijańskiej: „Żywot świętego Antoniego”. Nie odchodząc od Chrystusa w chwilach kryzysu, stał się Jego prawdziwym świadkiem i uczestnikiem Jego radości.
ks. Jarosław Januszewski, „Oremus” maj 2008, s. 13

14 luty 2017 Święto świętych Cyryla, mnicha, i Metodego, biskupa, patronów Europy

Bóg mówi do każdego jego własnym językiem. Zrozumieli to św. Cyryl i Metody, apostołowie Słowian z IX wieku, którzy wbrew panującej tradycji sprawowania liturgii jedynie w języku łacińskim i greckim przetłumaczyli Pismo Święte i księgi liturgiczne na język słowiański, tworząc w tym celu specjalny alfabet. Widząc owoce ich posługi, papież Hadrian II poparł swoim autorytetem dokonane przez nich dzieło. Módlmy się, abyśmy także my byli gotowi szanować innych i szukać nowych, twórczych dróg dawania świadectwa o Chrystusie.
Mira Majdan, „Oremus” luty 2009, s. 60

11 lutego - wspomnienie Matki Bożej z Lourdes, Światowy Dzień Chorego

Objawienia Matki Bożej w Lourdes miały miejsce w 1858 r. Cztery lata wcześniej, w 1854 r., papież Pius IX w specjalnym dokumencie ogłosił długo oczekiwany dogmat o Niepokalanym Poczęciu Matki Bożej. Dzięki Lourdes kult maryjny przybrał niespotykaną do tej pory siłę.

Światowy Dzień Chorego ustanowił Jan Paweł II w liście skierowanym 13 maja 1992 r. do ówczesnego przewodniczącego Papieskiej Rady ds. Duszpasterstwa Służby Zdrowia, kard. Fiorenzo Angeliniego. Papież wyznaczył też od razu na obchody tego Dnia wspomnienie objawienia Matki Bożej w Lourdes, które przypada 11 lutego. Ogólnoświatowe obchody tego Dnia odbywają się co roku w jednym z sanktuariów maryjnych na świecie.

10 luty 2017 Wspomnienie św. Scholastyki, dziewicy

O św. Scholastyce, żyjącej na przełomie V i VI wieku, wiemy, że była siostrą św. Benedykta i założycielką żeńskiego klasztoru jego reguły. Jednak to nie koligacje rodzinne ani przyjęty przez nią stan życia sprawiły, że wspominamy ją dziś jako świętą, lecz fakt, że – jak mówi dzisiejsza liturgia – „oczyściła się z nałogów grzesznego człowieka i przyodziała nowego, stworzonego na Boże podobieństwo”. Módlmy się, abyśmy i my, którzy często czcimy Boga jedynie wargami, zaczęli czcić Go także sercem i pozwolili Mu się podobnie przemienić.
Mira Majdan, „Oremus” luty 2009, s. 44

Maryja przyszła na świat tak jak każdy z nas. Zapewnie bawiła się w dzieciństwie ze swoimi rówieśnikami. W Jej życiu było wiele chwil tak radosnych, jak i smutnych. Tym, co ją wyróżnia spośród wszystkich ludzi, jest Jej niepokalane poczęcie oraz powołanie przez Boga na Matkę Zbawiciela. Przez swoją bezgraniczną i pokorną wiarę Maryja przywraca nam, grzesznikom, nadzieję na to, że Stwórca szczególnie ukochał człowieka i wraz z nim chce przemieniać świat.
Michał Piotr Gniadek, „Oremus” wrzesień 2008, s. 34

6 LIPCA 2016 Środa Wspomnienie bł. Marii Teresy Ledóchowskiej, dziewicy

Dzisiejsza patronka, bł. Maria Teresa Ledóchowska (1863-1922), pragnęła, aby poznanie Boga i Jego miłosierdzia stało się udziałem mieszkańców Afryki. Poznawszy problemy misyjne tego kontynentu, porzuciła życie na cesarskim dworze, a swój talent pisarski wykorzystała dla wsparcia misji afrykańskich. Zachęcona przez swojego stryja, kardynała Ledóchowskiego, poświęciła się nowemu dziełu i zainaugurowała pismo misyjne „Echo z Afryki”; założyła też instytut zakonny – Sodalicję św. Piotra Klawera. Pomagała wszystkim misjonarzom, niezależnie od rasy, narodowości czy zgromadzenia. Dzięki jej ofiarnej pracy wzrosło zainteresowanie Afryką. Nazywana przez jej współczesnych „Matką Czarnej Afryki”, została patronką dzieł misyjnych.
Joanna Woroniecka-Gucza, „Oremus” lipiec 2007, s. 30

Środa, 29 czerwca 2016 Uroczystość św. Apostołów Piotra i Pawła

Apostołowie Piotr i Paweł są filarami, na których Chrystus zbudował Kościół. Piotr jest "Opoką" i pierwszym wśród uczniów. Paweł, choć nie należał do grona Dwunastu, to jednak został wybrany przez Pana, aby zanieść Ewangelię poganom. Piotr - mimo ludzkiej słabości - przez całe życie, aż do męczeńskiej śmierci, potwierdzał wyznanie złożone pod Cezareą Filipową: "Ty jesteś Mesjasz, Syn Boga żywego". Paweł, świadom łaski, jakiej doświadczył od zmartwychwstałego Pana, pragnął, aby przez niego "dopełniło się głoszenie Ewangelii i żeby wszystkie narody je posłyszały". Dziękujemy dzisiaj Bogu za tych Bożych "szaleńców", którzy bez wahania oddali życie za Chrystusa i dzięki którym także my w Niego wierzymy.

Jakub Kruczek OP, "Oremus" czerwiec 2008, s. 124

24 CZERWCA 2016 Piątek Uroczystość Narodzenia św. Jana Chrzciciela

Każda rodzina cieszy się z narodzin dziecka, które jest owocem miłości rodziców i darem Boga. Z każdym dzieckiem są związane plany i marzenia, że wyrośnie na wspaniałego człowieka i będzie dumą rodziny. Jan Chrzciciel nie przychodzi na świat, aby zrealizować rodzinne ambicje. On przychodzi, aby przygotować ludzkie serca na przyjęcie Mesjasza i zaświadczyć, że Jezus z Nazaretu jest Zbawicielem świata.
Jakub Kruczek OP, „Oremus” czerwiec 2008, s. 100-101

17 CZERWCA 2016 Piątek Wspomnienie św. brata Alberta Chmielowskiego, zakonnika

Albert był człowiekiem rozmodlonym, pokutnikiem. Odznaczał się heroiczną miłością bliźniego, dzieląc los z najuboższymi i pragnąc przywrócić im godność. Pomimo swego kalectwa wiele podróżował, zakładał nowe przytuliska, sierocińce dla dzieci i młodzieży, domy dla starców i nieuleczalnie chorych oraz tzw. kuchnie ludowe. Za jego życia powstało 21 takich domów, gdzie potrzebujący otaczani byli opieką 40 braci i 120 sióstr. Przykładem swego życia Brat Albert uczył współbraci i współsiostry, że trzeba być "dobrym jak chleb". Zalecał też przestrzeganie krańcowego ubóstwa, które od wielu lat było również jego udziałem.
Zmarł w opinii świętości, wyniszczony ciężką chorobą i trudami życia w przytułku, który założył dla mężczyzn, 25 grudnia 1916 r. w Krakowie. Pogrzeb na Cmentarzu Rakowickim 28 grudnia 1916 roku stał się pierwszym wyrazem czci powszechnie mu oddawanej. Św. Jan Paweł II beatyfikował go 22 czerwca 1983 r. na Błoniach krakowskich, a kanonizował 12 listopada 1989 r. w Watykanie. Jest patronem zakonów albertynek i albertynów, a w Polsce także artystów plastyków.

15 CZERWCA 2016 Środa Wspomnienie bł. Jolanty, zakonnicy

Szukamy akceptacji i uznania, chcemy się podobać ludziom, ale jeszcze ważniejsze jest, abyśmy podobali się Bogu. Wśród ludzi możemy uchodzić za pobożnych i miłosiernych. Nasze usta mogą być wypełnione modlitwą, a ręce dobrymi uczynkami. Pan Bóg patrzy jednak na serce, a nie na usta i ręce. Jeśli praktyki pobożne: modlitwa, post, jałmużna, mają mieć sens, to muszą przemieniać nasze serce, tak aby stawało się bardziej wrażliwe i współczujące, łagodne i delikatne. W ten sposób stanie się mieszkaniem dla Boga.
o. Jakub Kruczek OP, „Oremus” czerwiec 2008, s. 71-72

14 CZERWCA 2016 Wtorek Wspomnienie bł. Michała Kozala, biskupa i męczennika

Każde słowo Mszy świętej ma swoją szczególną moc i jest ziarnem, które może przynieść plon. Za chwilę w kolekcie poprosimy Ojca w niebie, aby nasza wola i czyny były poddane Jego nakazom. Pomyślmy, jak piękne byłoby ludzkie życie, gdyby rzeczywiście tak było: gdybyśmy chcieli tego, czego On chce, robili to, co On by robił, gdyby był na naszym miejscu. Niech ta Eucharystia, w której bierzemy udział, oczyści nas i oświeci, a przede wszystkim prawdziwie zjednoczy nas z Bogiem. To zjednoczenie nie polega na nadzwyczajnych przeżyciach mistycznych, lecz jak najgłębszym zestrojeniu naszej woli i naszych uczynków z wolą Boga.
ks. Adam Rybicki, „Oremus” czerwiec 2006, s. 98

13 CZERWCA 2016 Poniedziałek Wspomnienie św. Antoniego z Padwy, prezbitera i doktora Kościoła

W Mszy świętej Jezus przygarnia nas do siebie z miłością, ale stawia nam też wysokie wymagania – usłyszymy dziś wezwanie do nadstawiania drugiego policzka temu, kto nas uderzy. Jest to nauka trudna do przyjęcia, przekraczająca ludzkie rozumienie. Sama Eucharystia – Bóg karmiący nas swoim Ciałem i Krwią pod postaciami chleba i wina – jeszcze bardziej zdaje się przeczyć ludzkiej logice. Otwórzmy nasze serca, aby przyjąć wszystko, co Pan dzisiaj chce nam dać, także to, co choć nas przerasta, jednak dla Niego jest możliwe: obecność Jezusa w Chlebie eucharystycznym i Jego miłość, uzdalniającą nas do miłowania nieprzyjaciół. Dla Boga bowiem nie ma nic niemożliwego.
ks. Adam Rybicki, „Oremus” czerwiec 2006, s. 93

11 CZERWCA 2016 Sobota Wspomnienie św. Barnaby Apostoła

Wspominamy dzisiaj św. Barnabę, Apostoła i towarzysza wypraw misyjnych św. Pawła. Barnaba przypomina nam o nakazie misyjnym Chrystusa: „Idźcie i nauczajcie wszystkie narody”. Każdy człowiek ochrzczony zobowiązany jest do dawania świadectwa. Słowem i przykładem własnego życia mamy głosić Chrystusa. Wiara rośnie w nas wtedy, gdy się nią dzielimy. Czasami od apostolstwa powstrzymuje nas małoduszność, wydaje nam się, że nie potrafimy głosić Ewangelii. Lecz Pan nie pozostawił Apostołów samych, zapewnił ich: „Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata”. On także dzisiaj jest z nami, dlatego nie bójmy się iść i głosić.
Jakub Kruczek OP, „Oremus” czerwiec 2008, s. 45

Piątek, 10 czerwca 2016 Wspomnienie bł. Bogumiła, biskupa

Bł. Bogumił (1116-1182) po ukończonym seminarium i studiach w Paryżu początkowo był proboszczem w ufundowanym przez siebie kościele i parafii w Dobrowie, potem jednocześnie pełnił funkcję proboszcza i dziekana metropolitalnego w Gnieźnie, następnie wstąpił do zakonu benedyktynów w Mogilnie i jako opat tego zakonu przyjął godność Arcybiskupa Gnieźnieńskiego w 1167 r. Po trzech latach jednak rezygnuje ze stanowiska i powraca do rodzinnego Dobrowa zakładając pustelnię w rozlewiskach Warty, w której wiedzie żywot według reguły kamedulskiej. Kronikarz Wincenty Kadłubek napisał o nim, że jest to "mąż pełen cnót i wiedzy (.), wyróżniający się dobrymi obyczajami, pełen szlachetności umysłu". Miał dar jednania ludzi ze sobą, dlatego też powierzono mu delikatną misję doprowadzenia do zgody zwaśnionych książąt Kazimierza Sprawiedliwego i Mieszka Starego. I my za jego przykładem, pociągnięci słowami dzisiejszej Ewangelii wzywającymi do pojednania, nie ociągajmy się, by przebaczyć z serca swoim bliźnim.

Justyna Nowicka, "Oremus" czerwiec 2004, s. 42

8 CZERWCA 2016 Wtorek Wspomnienie św. Jadwigi, królowej

Poświęcenie św. królowej Jadwigi (1374-1399), rezygnującej z osobistego szczęścia dla dobra dwóch bliskich sobie narodów, jest dla nas natchnieniem po dziś dzień. Żadne dobro, nawet to najbardziej ukryte, nie ulega zmarnowaniu. Złączone z ofiarą Jezusa, staje się światłem oświecającym ludzi i świadectwem dobroci Ojca, który jest w niebie.
Mira Majdan, „Oremus” czerwiec 2004, s. 33

Sobota, 19 marca 2016 Uroczystość św. Józefa, Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny

Był młodym mężczyzną i miał cudowną narzeczoną, z którą związał swe życiowe plany, pomysły na to, jak być szczęśliwym. I nagle to wszystko się zawaliło - co gorsza, okazało się, że sprawcą tego był Bóg! Józef, który - w przeciwieństwie do Maryi - nie był niepokalanie poczęty, musiał stoczyć wewnętrzną walkę, by podjąć decyzję wiary i zaufać Bogu, który w tym momencie wydawał się jego przeciwnikiem. Wiara pozwoliła mu jednak zobaczyć, że Bóg nie tylko spełnia swe obietnice, ale jednocześnie ludzkie pragnienia, i to w sposób przekraczający naszą wyobraźnię.

O. Przemysław Ciesielski OP & Łukasz Kubiak OP, "Oremus" Wielki Post i Triduum Paschalne 2004, s. 95

Piątek, 4 marca 2016 Święto św. Kazimierza Królewicza

Miłość ku Chrystusowi była powodem, dla którego św. Kazimierz, syn króla Kazimierza Jagiellończyka, wspomagał biednych i cierpiących. W podejmowanych działaniach odznaczał się zdecydowaniem. Dał przykład duchowego ubóstwa i łagodności. Nad dobra doczesne, które dawało mu jego urodzenie, przedkładał wartości wieczne. Na tym polegało jego "oczekiwanie na przyjście Pana". Ponieważ był sługą najuboższych, Pan zaprosił go do udziału w wiecznej uczcie i sam "zaczął mu usługiwać". Uczmy się od św. Kazimierza, jak w każdej chwili wybierać Chrystusa.

O. Przemysław Ciesielski OP & Łukasz Kubiak OP, "Oremus" Wielki Post i Triduum Paschalne 2004, s. 34